ခါသၾကၤန္
၀ါဖူးတဲ့ ပိေတာက္ႏွင့္အတူ
ႏွစ္သစ္ကူးဖုိ႕ ေရာက္လာခဲ့ျပန္ေပါ့…..
ေႏြဦးရဲ့ ေလရူးေတြၾကား
တူးပုိ႕သံ ဆူညံညံမုိ႕
ရင္ခုန္သံသစ္ေတြႏွင့္
ေပ်ာ္ခဲ့ဖူးပါရဲ့…..
တစ္ခ်ိန္က
ပိေတာက္ေတြပန္
ေရစင္ဖ်န္းလုိ႕
ေပ်ာ္ခဲ့တဲ့ ႏွလုံးသားတစ္စုံ…..
ခုမ်ားေတာ့ေလ
ပိေတာက္ တစ္ခက္
ဖလားခြက္ကုိင္ လက္တစ္စုံႏွင့္
ႏွစ္သစ္ ေရစင္ေတြၾကား
မဆုံႏုိင္တဲ့ ခ်စ္သူကုိေမွ်ာ္မွန္း
ေပ်ာ္ခဲ့တဲ့ ႏွလုံးသားတစ္စုံ
ႏြမ္းလ်ကာ ေနရေပါ့
ေရႊမႈန္ေတြ လိမ္းျခယ္ထားတဲ
ပန္းပိေတာက္ရ့ဲ အလွ
ျမဴးၾကြတဲ့ တူးပုိ႕ေတးသံ
ဥၾသဌက္ရဲ့ လြမ္းေဆြးသံကုိ ၾကားလုိက္ရေတာ့
သၾကၤန္တစ္ႏွစ္ ေရာက္ခဲ့ျပန္ျပီဆုိတာ
သိလုိက္တယ္….
ရင္ခုန္သံေတြ ျမန္ေစတဲ့
ခ်စ္ျခင္းဖဲြ႕ သၾကၤန္မွာ
ၾကင္နာသူရဲ့ လက္ကုိတဲြ
ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ႏႊဲမယ္လုိ႕ ေတြးထားကာမွ
မင္းက လမ္းခြဲသြားရသတဲ့လား…..
တကယ္ဆုိ
မခ်ဳိခဲ့ေသာ ငါ႕အိပ္မတ္ေတြႏွင့္
သၾကၤန္ဆုိတဲ့ ေရစင္ေတြရဲ့ၾကား
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့မ်ားသာ ေထြးပုိက္ရင္း
မင္းရင္ခြင္ကုိ ငါတမ္းတ
သၾကၤန္ရဲ့ ရသေတြလည္း
အခုေတာ့ မလွေတာ့ဘူးကြယ္…..
ခ်စ္သူေရ…..
အခ်စ္ဆုိတာ ငါတုိ႕အတြက္
အစိမ္းသက္သက္ မဟုတ္ခဲ့ဘူးေနာ္
ဒါေပမဲ့ဟာ
နင့္ႏွင့္ ငါ့ရဲ့အခ်စ္ေတြက
တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္
ယုံၾကည္မႈေတြ ကင္းမဲ့
တယက္ ခ်စ္ရဲ့လားလုိက သံသယေတြ၀င္
တကယ္ဆုိရင္
နင့္ေရာငါပါ သိထားရမွာက
ပုံေအာျပီး ခ်စ္ခဲ့တဲ့
ငါတုိ႕ရဲ့ အခ်စ္ေတြေၾကာင့္ေလ
အခ်ိန္ေတြကုိသာ
ေနာက္ျပန္ ဆုတ္ခုိင္းလုိ႕ရရင္
အခုလုိ ကမၻာၾကီးရဲ့
အစြန္း တစ္ဖက္ဆီမွာ
တုိ႕ႏွစ္ေယာက္ ရွိေနမွာလား…..
ငါ႕ ႏွလုံးသားက ဒဏ္ရာ
ေသရာပါသြားေတာ့မွာလား
ၾကိဳးစား ေမ့ေပ်ာက္ခဲ့ေပမဲ့
ရစ္ပတ္ခဲ့တဲ့ ျမတ္ႏုိးမႈေတြက
ငါ႕ဘ၀မွာ အမွတ္တရေတြ ျမင္တုိင္း
ႏႈိင္းမရတဲ့ သံေယာဇဥ္ေတြႏွင့္
နာက်င္ခဲ့တာ ရင္ႏွင့္အမွ်ေလ…
မဆုံႏုိင္ေတာ့မွန္ သိရက္ႏွင့္
လြမ္းေနခဲ့တာ ဘာေၾကာင့္လဲ
ရင္ထဲမွာ ေ၀ဒနာေတြက ေနရာယူ
ေႏြေနပူမွာ အထီးက်န္ဆဲ
ရုိးတံက်ဲ သစ္ပင္ေတြလုိ
ငါ ငုိေနမိတယ္ တိတ္တခုိးေလ..
ျမင္ျမင္ခ်င္း ခ်စ္ခဲ့တာလည္း
မဟုတ္ဘူး
အေနနီးလုိ႕ ခ်စ္မိတာလည္း
မဟုတ္ခဲ့ဘူး
အေျပာ ေကာင္းလုိ႕ ခုိက္သြားတာလည္း
မဟုတ္ပါဘူး
ႏွလုံးသားက ခ်စ္လုိက္ဆုိလုိ႕
လြမ္းစရာ ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ပါပဲ
အိပ္ေမြ႕ခ်ထား ခံလုိက္ရျပီျဖစ္တဲ့
ကုိယ့္ ႏွလုံးသား အခန္းထဲမွာ
အထီးက်န္ျခင္းေတြက လြဲျပီး
ဘာဆုိဘာမွ မက်န္ရစ္ခဲ့ေတာ့ပါလား….
ကုိယ္တကယ္ ခ်စ္ခဲ့တယ္
ကုိယ္တကယ္ ျမတ္ႏုိးပါတယ္
ေနာက္ဆုံးေတာ့
ကုိယ္တကယ္္ ခြဲခြာထားခဲ့ရျပီလား
“ခ်စ္လုိ႕ မုန္းခဲ့ျပီ” တဲ့
ဒီစာသားေလးကုိစာ အထပ္ထပ္ရြတ္ဆုိ
ငုိေၾကြးစရာ မ်က္ရည္လည္း မရွိေတာ့ပါဘူး
ရူးသြပ္ျခင္းလုိ႕ပဲ ဆုိဆုိ
ကုိ္ယ္ ဆက္ခ်စ္ေနဦးမွာပါ…..
ခ်စ္တယ္ဆုိတဲ့ စကားေလးတစ္ခြန္းကုိ
တစ္ခါ ေရရြတ္လုိက္တုိင္း
ႏွလုံးသား တံတုိင္းမွာ ပဲ့တင္ထပ္လုိ႕
အက္ေၾကြက်သြားတဲ့ သတ္ေသမဲ့ ခ်စ္ျခင္းေတြထဲမွာ
မင္း ပုံရိပ္ေလး အျမဲရွိတယ္…..
ေနရစ္ခဲ့ပါေတာ့ကြယ္
ဆုံစည္ခြင့္ မရႏုိင္ၾကေတာ့မယ့္ အတူတူ
ေသာကအပူ ဟူသမွ်ကုိယ္သာ ယူေဆာင္ရင္း
မင္း မသိတဲ့ တေနရာမွာ
ကုိယ္ အျမဲရွိေနဦးမယ္ ဆုိတာကုိလည္း
မင္း မသိေတာ့တာပဲ ေကာင္းပါတယ္
ေကာင္မေလးေရ…..
ငါသာ ေကာင္းကင္ၾကီး ျဖစ္ခဲ့ရင္
ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ မနက္ျဖန္ေတြအတြက္
နာရီေတြ အားလုံးကုိ
မုိးစက္ေတြ အျဖစ္ႏွင့္
ရြာခ်လုိက္ခ်င္ပါတယ္
ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့
ငါ လြမ္းတတ္တယ္ဆုိတာ
မင္းေမ့ခ်င္ ေမ့ေနလိမ့္မယ္…..
ဒါမွမဟုတ္
အရာ အားလုံးႏွင့္အတူ
ငါ႕ကုိ ထားျပီးေျပာင္းလဲခ်င္
ေျပာင္းလဲသြားႏုိင္တယ္…..
ရပါတယ္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
ရင္ထဲက ေနရာတစ္ခုကုိေတာ့
အခ်ိန္ ဆုိတာၾကီးက
မတုိက္စားႏုိင္ေလာက္ပါဘူး…..
ဒါေပမဲ့ အခု
မုိးေတြ ရြာတဲ့ရာသီမွာ
ငါမင္းကုိ ေတြ႕ခ်င္တယ္….
ခ်စ္သူ မရွိတဲ့ည
ကဗ်ာမဆန္ပုံမ်ား
လမင္းၾကီးေဘး ၾကယ္ေလးေတြမရွိသလုိ
ကာရံမဲ့ေနလုိက္တာ
ပုိျပီးေတာင္ လြမ္းစရာေကာင္းေနတယ္…..
ခြဲခဲ့ၾကရျပန္ျပီေနာ္
ျပန္ဆုံေတြ႕ဖုိ႕ မေသခ်ာေပမဲ့
ရင္ထဲက အခ်စ္ေတြက
ေဟာင္းမသြားဘူး ဆုိတာေတာ့
မင္းသိသြားဖုိ႕ ေကာင္တယ္…..
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ အမ်ားၾကီးမထားဖုိ႕
ေျပာရက္တဲ့ ခ်စ္သူရယ္
မင္းေမ့ေနျပီလား
လူဆုိတာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြႏွင့္
ရွင္သန္ေနတဲ့ အေၾကာင္း…….
ျခြင္းခ်က္ အေနႏွင့္
ငါ႕ အခ်စ္စစ္မွန္ခဲ့ရင္
မင္းႏွင့္ ျပန္းဆုံေတြ႕ခြင္ ရဖုိ႕ေလေတာ့
ငါ႕ကုိ ေမွ်ာ္လင့္ ေစာင့္စားခြင့္ေပးပါ…..
အဲဒါကလည္း
မင္းႏွင့္ ပတ္သက္တဲ့
ရယူလုိမႈ ပုိင္ဆုိင္လုိမႈ ကင္းတဲ့
ငါ႕ အတၱ အျဖဴထည္ေလး အတြက္
ေျဖသိမ့္မႈေလး တစ္ခုေတာ့
ျဖစ္တန္ေကာင္းပါရဲ့…..
သတိရျခင္းေတြ ထုပ္ပုိးလုိ႕
မင္းဆီအေရာက္ ပုိ႕လုိက္တယ္ ခ်စ္သူ…
ၾကယ္စင္ေတြ လင္းလက္
လမင္းရဲ့အလင္း တစ္၀က္ႏွင့္အတူ
အိပ္ပ်က္ညေတါက သိပ္မ်ား
မင္းကုိ တအားခ်စ္ခဲ့ပါတယ္…
အပုိလုိ႕ ဆုိေနမလား ခ်စ္သူ
အမ်ားတကာ အိက္ေမာက်
ညရဲ့အလွလည္း မသိႏုိင္
အထီးက်န္ တစ္ကုိယ္တည္း ထုိင္ကာေတြး
မင္းႏွင့္ကုိယ္ရဲ့ အနာဂတ္ေရွ႕ေရးေလ
ပုိင္ဆုိင္ရပါေစေၾကာင္း
ဆုေတာင္းတုိင္းသာ ျပည့္ခဲ့ရင္
လြမ္းရတဲ့ညေတြ လြန္ေျမာက္
စိတ္ကုိ ထြက္ေပါက္တစ္ခုေပးလုိက္ခ်င္တယ္…..
တကယ္ပါ ခ်စ္သူ..
အေ၀းၾကီးကုိ ေမွ်ာ္မွန္းလုိ႕
မင္းကုိ အရမ္းလြမ္းေနခဲ့ပါတယ္….
ကံၾကမၼာရယ္
ေတာင္းခြင့္သာ ရွိမယ္ဆုိရင္
ဒီဘ၀ႏွင့္ ေနာင္ဘ၀မ်ားစြာအတြက္
ဆုတစ္ခု ေပးပါ
ႏွစ္လုိစြာ ဆႏၵျပဳရင္း
မင္းႏွင့္ ကုိယ့္အတြက္
လွပတဲ့ အနာဂတ္ တစ္ခုပုိင္ဆုိင္ပါရေစလုိ႕ေလ….
ရင္ဘတ္ထဲက ပန္းတစ္ပြင့္
မင္းေျခြခ်လုိ႕ နင္းရစ္ျပီးမွေတာ့
ႏွစ္သိမ့္မႈဆုိတာ မလုိပါဘူး….
ပ်ံသန္းသြားမွ သိလုိက္ရတယ္
ငါပုိင္ဆုိင္ခ်င္တဲ့ မင္းဟာ
မ်က္ရည္ေတြကုိျဖိဳ ရင္ခြင္ကုိငုိေစတဲ့
ေဆာင္းခုိငွက္ တစ္ေကာင္ဆုိတာ
မဆုံႏုိင္တာ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆုိတဲ့ေမးခြန္း
ေနာင္ပုိ ငါဘယ္ေတာ့မွ ေမးျဖစ္မယ္မထင္ဘူး
ေၾကကဲြျခင္း အတၱႏွင့္
သံသယ ေတြရဲ့ၾကားမွာ
အေျဖေတြက လုံးပါးပါးသြားခဲ့ျပီပဲ…
ခ်စ္သူေရ
အလြမ္းေတြကုိ ဟုိအရင္ ငါအထင္မၾကီးခဲ့သမွ်
မင္းႏွင့္ေ၀းတဲ့ သည္ရာသီခါမွ
အိပ္မတ္မ်ား သခင္
ရင္ခြင္ရဲ့ အရိပ္ စိတ္၏ေျခရာ
အသည္းညွာရဲ့ ေသာ့
အိပ္ပ်က္ေအာင္လည္
လႊမ္းမုိးႏုိင္သူ တခဏျမင္ရ
သူရဲ့ ပုံရိပ္ သိမ္ေမြ႕ဟန္ႏွင့္
အသံလြင္လြင္ ညင္ညင္သာသာ
ရင္မွာစြဲလမ္း တမ္တမြတ္သိပ္
အေတြးစိတ္မွသည္ အိပ္မတ္ဆီထိ
ေႏွာင္ျငိတြယ္ငင္ သံေယာဇဥ္
ဘယ္သူျဖတ္မွ ျဖတ္ႏုိင္လိမ့္မည္ မဟုတ္.......
ခဲြရၾကာလွ်င္ ရင္မွာဆယ္စင္း
ေနမင္သုိ႕ပင္ လြမ္းလွပါ၏
ၾကင္သူယုယ သမုဒယႏြယ္မွ်င္….
တမ္းတရွာ သခင္
ျမင္ျမင္သမွ် မင္းမွမင္းထင္
မွန္းဆပါရင္ တမင္ေရွာင္ပုန္း
မုန္းျပီလား…….
ဒူးေထာက္ပါေစတဲ့
အရႈံးစကားႏွင့္ အယူခံ၀င္လာခဲ့တယ္
မာနတစ္ခု ေျခဖ်က္ဖုိ႕အတြက္
မာနတစ္ခု အရင္းမျပဳပါႏွင့္ကြယ္…
ေကာင္မေလးေရ…..
အႏွစ္မပါတဲ့ ခံစားခ်က္ႏွင့္
အခ်စ္ေတြ မဖန္ဆင္းခ်င္ႏွင့္
ျငိမ္သက္ေနတဲ့ ကန္ေရျပင္ကုိ
လႈိင္းထေအာင္ မျပဳစားပါနဲ႕
ျဖဴစင္ေနတဲ့ စံပယ္ပြင့္ေလးကုိလည္း
အေရာင္ မဆုိးခ်င္ပါႏွင့္….
ငါက……
အစမ္းသပ္ခံ မာနရွိသူ မဟုတ္သလုိ
အျဖည့္ဆည္းခံ ႏွလုံးသားလည္း မျဖစ္လုိဘူး
ခံစားခ်က္မဲ့ဖုိက ၾကဳိးစားေနတဲ့ ႏွလုံးသားမွာ
အမုန္းေတြလည္း မထားလုိဘူး
သိပါရေစ….
ပစ္မွတ္ရဲ့ အဆုံးသတ္က ဘာလဲကြယ္
မာနႏွစ္ခုရဲ့ ထုိစစ္မွာ
ဘယ္သူမွ မရႈံးခဲ့ၾကေပမဲ့
ခံစားခ်က္ တစ္ခုစီေတာ့
ရရွိ(သုိ႕) ဆုံးရႈံးခဲ့ၾကတယ္….
ဟုိေတာင္တန္းဆီက
ျပဳိမေယာင္ လႊမ္းေနတဲ့ မုိးတိမ္ေတြ
ေလအရမ္းမွာေတာ့
ခေရပန္းေတြ ေျမမွာ ေၾကြရွာေပါ႕
အလြမ္းရင့္ ရာသီမွာ
ပန္းပြင့္ေတြကုိ စာစီရင္း
တစ္ပင္ျဖတ္ တစ္ပင္တြယ္
မေသတတ္တဲ့ ႏြယ္ရွင္ေတြႏွင့္
တမ္းတေမွ်ာ္လင့္
ဆံုဆည္းခြင့္ဟာ
ဘယ္ရက္ဘယ္ခါ မသိႏုိင္လည္း
ကာလ ေရာ္ရင့္တဲ့ အထိ
ထာ၀ရ ေမွ်ာ္လင့္ ေနမွာပါ…..
စေတြ႕သည္မွာ ယေန႕ထိတုိင္
ရင္တြင္းျမတ္ႏုိး တိတ္တခိုးႏွင့္
ခ်စ္ခဲ့မိတာကုိ
သူ… သိမည္မဟုတ္ပါေလ…..
ဖြင္ေျပာခ်င္လည္း
သိကၡာဂုဏ္ကုိ ထိန္းရသည္မုိ႕
ေရငုံႏူတ္ပိတ္ ေနသည္ကုိလည္း
သူ…သိမည္မဟုတ္ပါေလ…..
ေနာက္ဆုံးေတာ့လည္း
သူ႕အနားမွာေန
သူႏွင့္ အတူသြား
သူစကား နားေထာင္
သူဆႏၵမ်ားကုိ ျဖည့္ဆည္းေပးရင္း
တိတ္တခုိး အခ်စ္ႏွင့္
ထာ၀ရ အတြက္
မေသခ်ားတဲ့ အိပ္မတ္တစ္ခုကုိ
ငါက အခန္းဆက္မက္ေနမိတာပါ
မင္မပါတဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲ ဇာတ္လမ္းအက်ဥ္းကုိ မဖတ္ခ်င္ေတာ့ဘူး
လြမ္းတက္တဲ့စိတ္ေတြ တစိမ့္စိမ့္ေက်ာ္၀င္ေနတုန္း
ဆုံးရူံးရျပီ ဆုိတဲ့အသိမွာ
ေခ်ာင္ပိတ္သားေကာင္တစ္ေကာင္
တန္းဖုိးထားလုိ႕ မွာခဲ့တယ္ဆုိရင္လည္း
ရုိသားတဲ့ ငါ႕စိတ္ကုိ
ေခါင္းညိတ္ အသိအမွတ္ျပဳေပးပါ…
ၾကာရင္ေမ့မယ္ထင္တဲ့ ခြဲခြာမူမွာ
ဘာေၾကာင့္ အမွတ္တရေတြ က်န္ခဲ့ရတာလဲ
လည္ျပန္ငဲ့ ေတြးမိတုိင္း
မ်က္၀န္းကၾကယ္မႈန္းေတြ တဖ်ပ္ဖ်ပ္ေၾကြတယ္
ဘယ္လုိလွပတဲ့ စကားလုံးနဲ႕မွ
ငါ႕အလြမ္းကုိ မထုဆစ္ႏုိင္ဘူး…..
မင္းလက္ထဲက ငါ႕အနာဂတ္ကုုိ
အခ်ဳိသတ္ အဆိပ္ခတ္တာေတာင္
ငါက ေက်နပ္တဲ့စိတ္နဲ႕ ခြင္လႊတ္မွာပါ…….
ခ်ေရးလုိ႕ မရတဲ့ စကားေတြ
ရင္ထဲမွာ အျပည့္ရွိတယ္
မင္းသားႏွလုံးသားႏွင့္ ဖတ္မယ္ဆုိ
ကုိယ္ရင္ခြင္အုိ ဟုိအဆုံးထိ ဖြင့္လုိ႔ထားလုိက္မယ္…..
မ်ဳိးသိပ္ထားရတဲ့ ခ်စ္ျခင္းေတြ
ေကာင္းကင္ၾကီး တစ္ခုစာရွိတယ္
မင္းသာ တန္ဖုိးထားတတ္မယ္ဆုိ
မုိးမင္းၾကီးညိဳ တိမ္ေတြလုိ ငုိလုိ႕
အားလုံးကုိ သြန္ခ်ပစ္လုိက္ခ်င္ပါရဲ့။
ဘ၀ႏွင့္ရင္းျပီး အခ်စ္ကုိမွ
ေလာင္းေၾကးထပ္မိတဲ့ ကုုိယ္
မကြ်မ္းခင္းကပဲ လြမ္းႏွင့္ေနရမွာလာ
ယုံဖုိ႕ရာ ခတ္ေပမဲ
ကုိယ့္ကုိမွ ခ်စ္မိတယ္ ဆုိတဲ့စကား
နားေထာင္ေကာင္ေအာင္ပဲ မင္းေျပာခဲ့လား……
မင္းရဲ့သတင္ မင္းရဲ့အတင္း
မယုံခ်င္လည္း
တားေနၾကတဲ့ စကားေတြရဲ့ၾကား
နားေတြကုိပိတ္ မ်က္စိေတြလည္း မွိတ္လုိ႕
တိတ္တိတ္ေလးပဲ ဆုံးျဖတ္တယ္….
လူဘ၀ရဲ့ ခဏတာ
မ်က္စိတစ္မွိတ္ ကာလေလးအတြင္းမွာ
ေနာင္တေတြႏွင့္လည္း မေနလုိပါ
ထားရက္ရင္လည္း ေနခဲ့ပါမယ္
ခ်န္ခဲ့ရင္လည္း က်န္ရစ္ပါ႕မယ္
ဒါေပမဲ့လည္းေလ…..
တစ္သက္မွာ တစ္ၾကိမ္ေတာ့
ကုိယ့္ သိပ္ခ်စ္ရတဲ့ သူကုိ
လမင္းေလးေရ
အသည္းမွာ စြဲေနတဲ့ ျမားခ်က္က
ဘယ္သူမွ မသိဘူး
ငါ႕ကုိ ရူးသြားေစခဲ့တာ….
လမင္းေလးေရး
မင္းကုိ ငါသိပ္ခ်စ္တယ္
ရာစုႏွစ္္ေပါင္းမ်ားစြာ ကတည္းက
အခုထိ မရုိးႏုိင္တဲ့ စကားလုံးဆုိေပမဲ့
ငါ႕အသက္ႏွင့္ ဘ၀ၾကီးတစ္ခုလုံးက
ဒီစကားလုံးႏွင့္ တစ္ထပ္တည္း က်တယ္….
လမင္းေလးေရ
အခ်စ္ဟာ ေလာင္စာပဲ ျဖစ္ေစဦး
ငါ႕ႏွလုံးသားႏွင့္ ရင္းျပီး
အေလာင္ကြ်မ္းခံ၀ံ့တယ္….
၁၅၀၀ လြင္ျပင္ဟာ
လူသက္ကြင္းပဲ ျဖစ္ပါေစ
ငါ႕ ရင္ထဲမွာ ဘယ္ေတာ့မွ
အင္ၾကင္းပန္းေတြ ပြင့္လာမွာ မဟုတ္ဘူး….
လမင္းေလးေရ
တစ္ေရးလန္႕အႏုိးမွာေတာင္ ငါညည္းတယ္
မင္းကုိခ်စ္တယ္…
ပန္းအလွ ဆင္တဲ့အခါ
မလုိအပ္တဲ့ အခတ္အရြက္ေတြရွာ
ညွပ္ပစ္ရတာပဲေလ...
ပန္းအလွ ဆင္သလုိပဲ
ကုိယ့္ဘ၀ကုိ အလွဆင္
မလုိအပ္တာေတြ ဖယ္ထုတ္ခ်င္ေပမဲ့
ရင္ထဲမွာ အျမစ္တြယ္ေနျပီျဖစ္တဲ့
အခ်စ္ ကင္ဆာေလ
ဘယ္လုိမွ ျပင္ဆင္မရခဲ့..
ပင္ပန္းတယ္ဆုိလည္း ပင္ပန္းလုိ႕
ႏြမ္းလ်ခဲ့တဲ့ စိတ္ေတြ
ေႏြေခါင္ေခါင္ မီးေလာင္သလုိပါပဲ
ဒါေပမဲ့.....
ေရွာင္ကြင္းသြားဖုိ႕ေတာ့
ေမ့ထားရင္း ေမ့ေယာင္ေဆာင္လုိ႕
ခဏတာ အေပ်ာ္ မဟုတ္ပါဘူ
ဘ၀မွာ အေဖာ္အျဖစ္ရယ္လုိ႕
ရည္စူးကာ ကုိယ့္ခ်စ္ခဲ့
တစ္ေယာက္တည္းသာေပါ့ တစ္သက္တုိင္…
အခ်စ္ေတြ ခုိင္ခုိင္ျမဲ
ခ်စ္ျပီးလွ်င္ ပုိင္ဆုိင္ရခ်င္ရဲ့
အသည္းႏွင့္ထပ္တူ…
ေမ့သူေတြ ေမ့ကာသြားေပမဲ့
စိမ္းသူေတြ စိမ္းကားရက္ေပမဲ့
ခြဲသူေတြ ခြဲထားရက္ေပမဲ့
ကိုယ့္ရင္ခြင္ ကုိယ္အသည္းမွာ
သူကုိေလ
ထားရစ္ဖုိ႕ မျဖစ္ႏုိင္..
ကိႏၷရာ ေမာင္ႏွံထက္ လြမ္းရက္ရွည္
ႏွစ္တရာပင္ ေ၀းကြာရေစဦးေတာ့
စိတ္အစဥ္ ကုိယ့္အေတြးမွာေလ
အခ်စ္ဦးရယ္..
မင္းတစ္ေယာက္ အျမဲ…..
မျဖစ္ႏုိင္မွန္း သိနားလည္လည္း
မုိက္မဲစြာ သတိရမိတာ
အခ်စ္လုိ႕ မယူဆခ်င္ဘူး
အတၱၾကီးစြာ ငါပုိင္ခ်င္တာ
မာယာကင္းတဲ့ ခ်စ္ေမတၱာမုိ႕
အိပ္မတ္ေတြကို မင္းစုိးမုိးလည္း
အျပင္မွာေတာ့ မဆုိင္သူေတြ႕ေပါ့
ငါ႕ရဲ့ ရင္ထဲ ခြင္မေတာင္းဘဲ
မင္း၀င္လာလည္း
တရား၀င္ခ်စ္သူ အျဖစ္ေတာ့လက္မခံဘူးေနာ္…….
ရယူျခင္းလုိ႕လည္း မဆုိပါဘူး
ေပးဆပ္ျခင္းသက္သက္လုိ့လည္း အမည္မတပ္ရက္ပါ
ခ်စ္သူ နမ္းရူိက္ဖုိ့ ေၾကြခဲ့ရတဲ့
အျပစ္မဲ့တဲ့ ငါရဲ႕အခ်စ္ပန္းေတြကုိ
မနမ္းရူိက္ခ်င္ရင္ေတာင္မွ
ရနံ႕မဲ့အဖုိးမထုိက္ ပန္းလုိ႕မဆုိလုိက္ပါႏွင့္
မင္းေပ်ာ္ရႊင္ဖုိး မထုိက္ထိုက္
ခ်စ္သူေလွ်ာက္တဲ့လမ္း ေျဖာင့္ျဖဴးဖုိ႕ ေၾကြပါရေစ
ငါ႕ရင္ခြင္ခန္းကုိ္ မင္းသြားတဲ့ လမ္းအျဖစ္ ခင္းပါေစ
ႏွလုံးသားမွာ ခ်စ္ျခင္းမ်ားႏွင့္ ေျခရာထင္က်န္ရစ္ခဲ့ပါ
ေက်ာခုိင္းသြားတဲ့ ငါ႕ခ်စ္သူေရ။
ဒဏ္ရာေတြ ဗရပြႏွင့္ အက္ေၾကာင္း ထပ္ေနတဲ့
ကုိယ့္ ႏွလုံးသားထဲမွာ မင္းကုိေမ့လုိ့မရႏုိင္တဲ့
ရင္ခုန္သံ တစ္စုံရွိတယ္
ေ၀းခဲ့ၾကတဲ့ အခ်ိန္ေလးေတြ
ကာလ ၾကာခဲ့ေပမဲ့
အျမဲတမ္း တမ္းတေနခဲ့တာ
မင္းတစ္ေယာက္ကုိ ရူးရူးမူးမူး ျမတ္ႏုိးခဲ့မိလုိ့ပါ။
မင္းမရွိေတာ့တဲ့ေနာက္
မင္းသိပ္ျမတ္ႏုိးခဲ့ဖူးတဲ့ ကုိယ့္ဆံပင္ေလးေတြ
ၾကင္နာခဲ့ဖူးတဲ့ အခ်ိန္ေလးေတြ
အရာရာ အာလုံးကုိ
ကုိယ္ တန္ဖုိးထားတက္ေနခဲ့ျပီ။
အရင္ကတည္းက မဆုံျဖစ္ခဲ့ၾကရင္ သိပ္ေကာင္းမွာလုိ့
နာက်င္စြာ ညည္းညဴခဲ့ဖူးေပမဲ့
ေနာင္တႏွင့္ အလြမ္းေတြကုိ ရင္မွာပုိက္
အေကာင္အထည္ ေဖာ္ခြင့္မရွိတဲ့ ဆႏၵအတြက္
အၾကိမ္ၾကိမ္ အျငင္းပြားေနမိတယ္။
ခ်စ္သူေလးရယ္…
ဘယ္ေတာ့မွ မကုန္ဆုံးႏုိင္မယ့္
ငါ့ရင္ဘတ္ထဲက အခ်စ္ေတြကုိ
မင္းေလး မသိႏုိင္လည္း
မင္းတစ္ေယာက္ကုိ ထာ၀ရ ျမတ္ႏုိးေနမိဦး
ေၾကမြေနတဲ့ ႏွလုံးသား တစ္စုံးႏွင့္ေပါ့။
ျပန္တမ္းတတုိင္းလည္း
လြမ္းခ်င္တုိင္း လြမ္းခဲ့ရတဲ့ ေန့ေတြ….
လမ္းေတြ အတူတူေလွ်ာက္
ခေရအတူတူ ေကာက္ခဲ့တဲ့ ညေန…
ျပန္လုိခ်င္ေပမဲ့
အၾကိမ္တစ္ရာမက ေစာင့္စား
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားကေတာ့
မေရရာမုိ့
ဘယ္လုိပဲေနပါေစ….
ခ်စ္ရသူ ရင္ခြင္
တစ္ကမၻာ ထင္ျပီး
ေပ်ာ္ခဲ့သူ ႏွလုံးသားမွာ
အရူံးေတြ ထပ္လာေပမဲ့
အျပဳံးေတြသာ ထင္ေစခဲ့တယ္။
အဲဒီလုိႏွင့္
ျမင္ေနတဲ့ ခ်စ္ျခင္း
အရာမယြင္းခဲ့လုိ့
ေရးမိတဲ့ အလြမ္းကဗ်ာ
သခင့္ရင္မွာ..
ျမင္သာေစခ်င္တယ္။
ရြက္ေဟာင္းေလလြင္ ရြက္သစ္ဖူးပြင့္
ေရြႊဖီကာလ ေႏြအစ
ေရြႊဥၾသငယ္ သာယာသံစဥ္ခ်ဳိလြင္လြင္
ၾကားရတုိင္း ရင္မွာလွဳိင္ထ
ေမ့မရခဲ့ ေမြးရပ္ေဒသ
ေတာင္ျပာတန္းအလွ ေတာျမဳိင္အလွ…..
ေတြမိေလးတုိင္း ျမမ်က္၀န္းမွ
ေၾကြလုေမ်ာစီး ပုလဲမ်က္ရည္တုိ့
ၾကိတ္မွိတ္ခပင္ မ်ဳိသိပ္ခဲ့ရ မၾကာခဏပဲ
တမ္းတေလေလ ေ၀းေလေလမုိ့
အိပ္မတ္ကမၻာ စိတ္ကူးထဲမွာ
ရည္ေရာ္မွန္းဆ လြမ္းရပါရဲ့ ေမြးရပ္ေျမ……
ရာသီေတြေျပာင္း အခ်ိန္ေႏွာင္းလည္း
မေျပာင္းမလဲ တည္ရွိေနျမဲ
ေတာင္တန္းၾကီးေတြ
စိမ္းလန္းစုိျပည္ လက္ဖက္ျခံေျမ
ထင္ရူးတန္းအလွ ထုိေဒသကုိ
စြန့္ခြာခဲ့ရ တခါက
ျငိမ္းခ်မ္းဘ၀ ထုိပန္းအလွကုိ
ရင္ခြင္ပုိက္ျပီး ပုိင္ဆုိင္ရမွ
အေရာက္လွမ္းမည္ ေမြးရပ္ဆီသုိံ….
ေျပာင္းလဲမူတုိ႕သစ္လြင္ေတာက္ပ
၀မ္းနည္းျခင္းမ်ား ရင္မွာေရာယွက္
ဖန္တီးသူမဲ့ ကြက္လပ္မ်ားျဖင့္
ဌာေနေျမကုိ လြမ္းရင္း
အိမ္ျပန္ခ်င္သူပါ။
အတိတ္ဆီက ေန့ရက္ေတြကုိ
လက္ခ်ဳိးေရတြက္ ေတာင့္တမိေတာ့
၀မ္းသာတလွည့္ ၀မ္းနည္းတခါ
ရင္မွာခံစား နာက်င္ျပန္ေတာ့
မ်က္၀န္းရိပ္မွာ ပုလဲေတြနဲ့ပါ။
အေဖၚသစ္ႏွင့္ ေနရာသစ္မွာ
ေႏွာင္ၾကဳိးမဲ့စြာ ရင္းႏွီးကြ်မ္း၀င္
တစ္ေယာက္ထဲသာ အထီးက်န္သူဟု
ရင္မွာခံစား
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တုိ့ျဖင့္ ေႏြးေထြးေနဆဲပါ.....
ဟုိး… ေတာင္ေပၚၾကား
ႏွင္းမွဳန္ေတြ မ်ားစြာနဲ့
ပန္းမန္မ်ဳိးစုံး ဖူဖြင့္ေနတဲ့
ေသးငယ္လွတဲ့ ပေလာင္ရြာကေလးဆီး
သမီးအေျပးကေလး သြားခ်င္တယ္။
သုိ့ေပမဲ့လည္း
ရည္မွန္းခ်က္နဲ့ ဘ၀အတြက္တက္လွမ္း
ဘ၀တုိက္ပဲြကုိ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားစြာနဲ့
တုိက္ပဲြ၀င္ရမဲ့ သမီးအတြက္
အခက္အခဲေတြ ၾကဳံးရလည္း
ပီတိျဖာေနတဲ့ အျပဳံးမပ်က္ အေမ့မ်က္ႏွာ
ဘယ္ခါမွေမ့မရခဲ့။
အႏၱရာယ္မ်ားစြာနဲ့ ၾကမ္းတမ္းလွတဲ့
အေ၀းတေနရာမွာ
အခါခါ အားငယ္မိေပမဲဲ့
ေမေမရဲ့ ႏွစ္သိမ့္စကား
ေဖေဖရဲ့ အားေပးစကာအျပဳံးနဲ့
သမီးအတြက္
ခြန္အားေတြ ျပန္ျပည့္လာေစခဲ့။
အႏၱရာယ္နဲ့ ဘယ္လုိၾကဳံၾကဳံ
သမီးဆုံးျဖတ္လုိက္ျပီ အေမ
တုိက္ပဲြကုိ အျပီးထိ၀င္
ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ ျပည့္စုံတဲ့ေန့
မိဘအရိပ္အာ၀ါသဆီသုိ့
ေက်းဇူးဆပ္ဖုိ့
ဟုိး…….ေတာင္ေပၚၾကားက
ႏွင္းမွဳန္မ်ားစြာနဲ့
ပန္းမ်ဳိးစုံဖူပြင့္ေနတဲ့
ေသးငယ္လွတဲ့
ပေလာင္ရြာကေလးဆီးသုိ့
အေမ၏ လက္ျဖင့္
ေဆးေရာင္တုိ႕ကုိ ခ်ယ္မွဳန္းခဲ့။
အေမ၏ လက္ျဖင့္
ရုပ္ပုံတုိ႕ကုိ အသက္သြင္းခဲ့။
အေမ၏လက္ျဖင့္
စုတ္ခ်က္တုိ့ကုိ ေရးခ်ယ္ခဲ့။
အေမ၏ လက္ျဖင့္
အရာရာကုိ ျပည့္စုံေစခဲ့။
ရွင္းသန့္တဲ့ ပန္းခ်ီကား ပဲြထုတ္ခ်ိန္မွာေတာ့
အေမတေယာက္ထဲ
ဟုိး….အေ၀းမွာ
ပီတိကုိစား မ်က္ရည္မ်ားနဲ့
သင္တန္းဆင္းပဲြကုိ
ေငးေနမွာပါ။
ဲ
