ရင္ဘတ္ထဲက ပန္းတစ္ပြင့္
မင္းေျခြခ်လုိ႕ နင္းရစ္ျပီးမွေတာ့
ႏွစ္သိမ့္မႈဆုိတာ မလုိပါဘူး….
ပ်ံသန္းသြားမွ သိလုိက္ရတယ္
ငါပုိင္ဆုိင္ခ်င္တဲ့ မင္းဟာ
မ်က္ရည္ေတြကုိျဖိဳ ရင္ခြင္ကုိငုိေစတဲ့
ေဆာင္းခုိငွက္ တစ္ေကာင္ဆုိတာ
မဆုံႏုိင္တာ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆုိတဲ့ေမးခြန္း
ေနာင္ပုိ ငါဘယ္ေတာ့မွ ေမးျဖစ္မယ္မထင္ဘူး
ေၾကကဲြျခင္း အတၱႏွင့္
သံသယ ေတြရဲ့ၾကားမွာ
အေျဖေတြက လုံးပါးပါးသြားခဲ့ျပီပဲ…
ခ်စ္သူေရ
အလြမ္းေတြကုိ ဟုိအရင္ ငါအထင္မၾကီးခဲ့သမွ်
မင္းႏွင့္ေ၀းတဲ့ သည္ရာသီခါမွ
သူတုိ႕က ဟားတုိက္လုိ႕ ရယ္ေနၾကျပီ……
No comments:
Post a Comment