ကဲြကြာၾကမွာ စုိးလုိ႕
တင္က်ပ္စြာ ဆုပ္ကုိင္လုိက္ၾကတာမွ
အဲဒီလက္ႏွစ္စုံထဲမွာ
အနာဂတ္တစ္ခု တြန္႕ေၾကသြားတယ္
ၾကယ္ေတြႏွင့္ သီထားတဲ့ၾကဳိးကုိ
ေမ့ထားတာပါ
ေမ့သြားတာမဟုတ္ပါဘူး
ေဆာင္းေလညင္းက
ညေနႏွင့္ စစ္ခင္းတဲ့အခ်ိန္ဆုိ
၀ိညာဥ္ လြင့္မတတ္
လြမ္းရုံက လြဲျပီး
ငါအဆင္ေျပပါတယ္
မသိစိတ္အလုိဆုိ
ရင္ခြင္ ေႏြးေႏြးဆီကုိ
ျပန္ေျပးျပီး
အားပါးတရသာ ငုိေၾကြးပစ္လုိက္ခ်င္တယ္
ဒီအခ်ိန္ဆုိ
ငါျဖဳိဖ်က္ခဲ့တဲ့ သစၥာအိမ္ေလးထဲမွာ
ငါဆုိးခဲ့တဲ့ ေ၀ဒနာေတြႏွင့္
ခ်စ္သူအဆင္မွေျပပါ့မလာ……..
1 comment:
ဒီကဗ်ာေလး ၾကုိက္တယ္ အစ္ကုိေရ ...။
ကဲြကြာၾကမွာ စုိးလုိ႕ တင္က်ပ္စြာ ဆုပ္ကုိင္လုိက္ၾကတာမွ အဲဒီလက္ႏွစ္စုံထဲမွာ အနာဂတ္တစ္ခု တြန္႕ေၾကသြားတယ္ ၾကယ္ေတြႏွင့္ သီထားတဲ့ၾကဳိးကုိ ေမ့ထားတာပါ ေမ့သြားတာမဟုတ္ပါဘူး
ဒီအပုိဒ္ေလးကုိ အၾကဳိက္ဆုံးပဲ ။ း)
Post a Comment