ဧပရယ္လ္ရဲ့ ပိေတာက္ဖူးရယ္
ငါရူးေနေအာင္ ခ်စ္ခဲ့ဖူးတယ္
ေႏြရဲ့ပိေတာက္ တစ္ခတက္ဟာ
ငါ့တစ္သက္မွာ ခါးသက္ေစခဲ့သတဲ့
မထင္ခဲ့ပါဘူး
ေလွာင္ေျပာင္တဲ့ အျပဳံးတစ္ေအာက္
ဒူးေထာက္ ခစားဖုိ႕ဆုိတာ
ကဗ်ာ ဆန္ေပမဲ့
ကာရံမွ မညီခဲ့တာကြယ္
တကယ္ေတာ့
ငါရူးမိတာပါ
ေမ့မရတဲ့ အတိတ္ဆုိတာ
အဆိပ္ေတြႏွင့္ ျပည့္ႏွက္ေနခဲ့တာေလ
ငါမွာေတာ့ သၾကၤန္ေရာက္တုိင္း ငုိ
ပန္ုခဲ့ဖူးတဲ့ ပိေတာက္၀ါကုိ
လြမ္းဆြတ္ ေနမိျပန္တယ္
ေၾသာ္…ပိေတာက္ဖူးရယ္
မုန္းလုိ႕မွ မရခဲ့တာကြယ္…
No comments:
Post a Comment